၀ိညာဥ္ေအာ္သံ

ငါ
ငါဟာငါလို႔ ငါသိခဲ့တယ္။
ဒါေပမယ့္
ငါဟာ ငါမဟုတ္ခဲ့ဘူး...
မႈန္၀ါး၀ါးမွန္တစ္ခ်ပ္ေပၚက
မထင္မရွားျမင္ရတဲ့ ငါ့အရိပ္ကိုငါလြမ္းတယ္။
ညစ္ပတ္ေဟာင္းႏြမ္းတဲ့အကၤ်ီ၀တ္လို႔
နင္ပဲ အထင္ေသးတဲ့မ်က္လံုးနဲ႔ ၾကည့္ခဲ့တယ္။

ျမစ္တစ္ဖက္ကမ္းကူးဖို႔
ကူးတို႔ေလွ အဖိုးအခမရပဲ
နင့္ကို ငါေလွာ္ေပးခဲ့ဘူးတယ္။
ငါ့မီးအုပ္ေဆာင္းေလးက
သိပ္ေဟာင္းလြန္းလွတယ္ဆိုၿပီး
နင္ပဲ သေရာ္ႏိုင္ခဲ့တယ္
သခ်ၤိင္းကုန္းျဖတ္ရမယ့္ အခ်ိန္က်ေတာ့
နင္ပဲ ငါ့ကိုအေဖၚေခၚခဲ့တယ္
အပ်ိဳမအိမ္ေပၚေရာက္ေတာ့
နင္က သူရဲေကာင္းပံုေပါက္ေနတယ္။
ကုကၠိဳပင္ေအာက္က ေရခ်မ္းအိုးထဲ ငါေရျဖည့္ေတာ့
ေရသန္႔ဗူးပဲေသာက္တယ္လို႔ နင္ေျပာတယ္
ခရီးသြားေတြ သာဓုေခၚေတာ့
နင္ပဲ ေရျဖည့္ထားသလိုနဲ႔
ရြာသားေတြ ေစတနာအေၾကာင္း နင္ႄကြားျပတယ္
ဒီေရခ်မ္းစဥ္မွာ
နင္ေမာပန္းခ်ိန္မွာ ခပ္ေသာက္ေနတယ္။
ငါ့သားရွင္ျပဳဖို႔ ငါေငြရွာေနတယ္
ဘုရားထီးတင္ဖို႔ပဲ နင္ဆြယ္ေနတယ္
အလႉေငြမေလာက္ေတာ့
တစ္ဆယ္အတိုးနဲ႔
ေစတနာနဲ႔ဆိုၿပီး နင္ေခ်းေပးခဲ့တယ္
လူဆိုးသူခိုးအႏၱရာယ္ေၾကာက္ေတာ့
နင္ပဲ ငါ့ကိုကင္းေစာင့္ခိုင္းျပန္တယ္။
နင္ ျမစ္ကူးႏိုင္ဖို႔
ကူးတို႔ေလွေလး ငါေလွာ္ေပးရအံုးမယ္
သခ်ၤိဳင္းကုန္းျဖတ္ရင္
နင့္ကို အေဖၚလိုက္ေပးရအံုးမယ္
နင္ေသာက္တတ္တဲ့ ေရခ်မ္းစင္ထဲ
ငါေရျဖည့္ရအံုးမယ္
နင္ ဘုရားထီးတင္ဖို႔
အလႉေငြ ငါရွာရအံုးမယ္
နင့္ေငြတိုးလဲ
ငါျပန္ဆပ္ရအံုးမယ္
နင့္လံုၿခံဳေရးအတြက္
ငါ ကင္းေစာင့္ေပးရအံုးမယ္ ။
ဒါေပမယ့္..
ေရစက္ခ် တရားနာၿပီးရင္
ငါ့အတြက္
အမွ်ေ၀ဖို႔ မေမ့ပါနဲ႔ကြယ္။

ဆက္လက္ဖတ္ရွဴရန္...

ၿပီးပါၿပီ...

ျပန္လည္ဆံုဆည္းျခင္း

ေတာင္းပန္ျခင္း....

အစဥ္လာအားေပးခဲ့ဖူးေသာ သူငယ္ခ်င္းမ်ားအား ေတာင္းပန္ပါသည္။

ဘေလာ့ဂ္အေျခခံ မရွိေသာ က်ေနာ္ခမ္းကီး အစမ္းလြန္၍ ဘေလာ့ဂ္ေဟာင္း
ပ်က္စီးခဲ့ပါသည္။ ႏႈတ္မဆက္ပဲ ထြက္ခြါသကဲ့သို႔ ျပဳမူမိ၍ သူငယ္ခ်င္းမ်ားအားလံုးကို
ေတာင္းပန္ပါသည္။

ယခု စာမ်က္ႏွာအသစ္အတြက္ အမွားမလုပ္မိရန္ သတိထားၿပီး ႀကိဳးစားပါမည္။

ခမ္းကီးကို အရင္ကလိုပင္ အားေပးၾကပါရန္ ေမတၱာရပ္ခံပါသည္။

အားလံုးေသာ သူငယ္ခ်င္းအား
အစဥ္ေလးစားလွ်က္

ခမ္းကီး
၂၃ေဖေဖၚ၀ါရီ၂၀၀၉

ဆက္လက္ဖတ္ရွဴရန္...

ၿပီးပါၿပီ...